![\"arbre](\"http:\/\/www.vesperadenada.org\/wp-content\/uploads\/2014\/03\/arbre-azoutada-polo-vento-225x300.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
Dennis Meadows, un dos autores principais de “Limits to Growth”, dirix\u00edase en Bucarest aos membros do Clube de Roma en 2012 coas seguintes palabras:<\/em><\/p>\n “Estamos xa m\u00e1is al\u00f3 dos l\u00edmites (en situaci\u00f3n de overshoot ou extralimitaci\u00f3n). O tipo de transici\u00f3ns graduais e ordenadas que se poder\u00edan ter feito nos anos 70 do s\u00e9culo XX non resultan xa posibles no s\u00e9culo XXI; non ten sentido seguir fantasiando co m\u00edtico desacoplamento ou o non menos m\u00edtico desenvolvemento sostible. Fronte \u00e1 noci\u00f3n de sustentabilidade, recomenda Meadows, falemos de RESILIENCIA<\/b> para os tempos dur\u00edsimos que ve\u00f1en, temos que tentar ga\u00f1ar resiliencia. Dito doutra forma, abandonemos a ilusi\u00f3n de transici\u00f3ns ordenadas e fagamos fronte \u00e1 moito m\u00e1is dura realidade dos colapsos que se aveci\u00f1an”.<\/p><\/blockquote>\n <\/p>\n A SUSTENTABILIDADE<\/b> en ecolox\u00eda describe como os sistemas biol\u00f3xicos se mante\u00f1en diversos e produtivos co paso do tempo. Ref\u00edrese ao equilibrio<\/b> dunha especie cos recursos do seu entorno.<\/p>\n Desde a perspectiva da prosperidade humana a sustentabilidade foi definida como a satisfacci\u00f3n das necesidades da actual xeraci\u00f3n sen sacrificar a capacidade de futuras xeraci\u00f3ns para satisfacer as s\u00faas propias necesidades. Ser\u00eda preciso concretar esas necesidades, c\u00e1les \u00e9 razoable seguir pensando en satisfacer e c\u00e1les vai ser imposible. A qu\u00e9 debemos\/podemos renunciar.<\/p>\n A idea do desenvolvemento econ\u00f3mico non se ten desprendido do obxectivo do crecemento econ\u00f3mico mais crecemento e sustentable <\/b>son d\u00faas palabras que xa non deber\u00edan ir xuntas, empezan a ser o que se chama un ox\u00edmoro, xa que se contrapo\u00f1en. No crecemento non hai equilibrio, sen\u00f3n consumo crecente de recursos e de enerx\u00eda, aumentos crecentes da poboaci\u00f3n, e cantidades crecentes de residuos.<\/p>\n RESILIENCIA \u00e9 unha palabra derivada do verbo latino Resilire, saltar cara atr\u00e1s, rebotar<\/b><\/p>\n A resiliencia \u00e9 un concepto que se aplica a moitas ciencias ou disciplinas, en f\u00edsica, resistencia de materiais e en ciencias sociais.<\/p>\n En psicolox\u00eda def\u00ednese como a capacidade humana de asumir con flexibilidade situaci\u00f3ns l\u00edmite e sobrepo\u00f1erse a elas, sa\u00edndo fortalecido\/a da experiencia.<\/p>\n En ecolox\u00eda, como a capacidade das comunidades de soportar, adaptarse e recuperarse a perturbaci\u00f3ns ambientais adquirindo novas ferramentas.<\/p>\n En sociolox\u00eda a resiliencia \u00e9 a capacidade que te\u00f1en os grupos sociais para sobrepo\u00f1erse aos resultados adversos, reconstru\u00edndo os seus v\u00ednculos internos, a fin de facer prevalecer o sentido do colectivo.<\/p>\n Podemos visualizar a resiliencia nunha \u00e1rbore azoutada polo vento, que se inclina, e cando o vento para, recobra a sua li\u00f1a vertical, quizais non de todo, pode que quede un pouco ladeada, pero resistiu o temporal, mesmo queda en mellores condici\u00f3ns de soportar o seguinte vendaval, pois seguir\u00e1 medrando e arraigando algo deitada.<\/p>\n A resiliencia manif\u00e9stase nunha actitude de loita, que neste caso ten m\u00e1is que ver coa loita por buscar alternativas, por xerar autosuficiencia, por resolver os nosos problemas, por buscar ferramentas novas, que coa loita no sentido de confrontaci\u00f3n. Na confrontaci\u00f3n perdemos moita enerx\u00eda que quizais xa non nos poidamos permitir estragar. Na confrontaci\u00f3n a \u00e1rbore pode quebrar.<\/p>\n Con frecuencia \u00e1s persoas que predicamos que as causas \u00faltimas desta crise son as escasezas, -a escaseza de enerx\u00eda e de materiais, os l\u00edmites f\u00edsicos do planeta aos que estamos chegando, como algo inexorable, e que ademais parece fat\u00eddico-, inevitablemente preg\u00fantasenos polas soluci\u00f3ns, como \u00e9 l\u00f3xico.<\/p>\n E todas as cousas que se poden facer para enfrontar o problema, poden resumirse en que temos que constru\u00edr esa resiliencia.<\/p>\n A nivel individual, pero sobre todo a nivel colectivo. E c\u00f3mo construirla? Pois tentando analizar o escenario ao que nos leva esta situaci\u00f3n, incluso imaxinando o peor escenario posible, sendo conscientes de toda a enorme repercusi\u00f3n que ter\u00e1 este feito e a partir de a\u00ed, construiremos primeiro a nosa resiliencia individual, asumindo e sobrepo\u00f1\u00e9ndonos \u00e1s circunstancias (perder o medo, “asumir o risco de fracaso total”), e nun segundo paso, contribu\u00edndo a crear comunidades, colectividades resilientes no noso entorno. Unha vez que aceptemos a realidade e desbotemos a fantas\u00eda de voltar ao crecemento econ\u00f3mico sentir\u00e9monos libres para afrontar o futuro con outras perspectivas novas, baixo outras premisas.<\/p>\n Neste sentido, ao tempo que o sistema vixente se vai deteriorando, -cuesti\u00f3n necesaria por outra parte para propiciar o cambio de paradigma-, faise necesario ir creando alternativas, exemplos de v\u00edas posibles, e neste contexto \u00e9 que estamos reconvertendo alg\u00fans o noso traballo. A idea dun Centro para a Resiliencia<\/b> en Pousadoira (Mi\u00f1o), xurdiu desa necesidade e agardamos que sexa un punto de informaci\u00f3n, formaci\u00f3n e divulgaci\u00f3n, por unha parte do problema que nos ocupa e preocupa, e por outra das cousas que podemos ir facendo para enfrontalo. \u00c9 un proxecto ambicioso que agardamos ir desenvolvendo pouco a pouco e con moita axuda, e cuxa actividade se vai centrar principalmente nos puntos seguintes:<\/p>\n En definitiva, fomentar a cultura do bon vivir, simple mais valioso, intenso, m\u00e1is al\u00f3 do sobrevivir, do malvivir nos \u00faltimos estertores deste sistema.Un artigo de Bego\u00f1a de Bernardo Mi\u00f1o<\/em> Dennis Meadows, un dos autores principais de “Limits to Growth”, dirix\u00edase en Bucarest aos membros do Clube de Roma en 2012 coas seguintes palabras:<\/em><\/p>\n “Estamos xa m\u00e1is al\u00f3 dos l\u00edmites (en situaci\u00f3n de overshoot ou extralimitaci\u00f3n). O tipo de transici\u00f3ns graduais e ordenadas que se poder\u00edan ter feito nos anos 70 do s\u00e9culo XX non resultan xa posibles no s\u00e9culo XXI; non ten sentido seguir fantasiando co m\u00edtico desacoplamento ou o non menos m\u00edtico desenvolvemento sostible. Fronte \u00e1 noci\u00f3n de sustentabilidade, recomenda Meadows, falemos de RESILIENCIA<\/b> para os tempos dur\u00edsimos que ve\u00f1en, temos que tentar ga\u00f1ar resiliencia. Dito doutra forma, abandonemos a ilusi\u00f3n de transici\u00f3ns ordenadas e fagamos fronte \u00e1 moito m\u00e1is dura realidade dos colapsos que se aveci\u00f1an”.<\/p><\/blockquote>\n <\/p>\n A SUSTENTABILIDADE<\/b> en ecolox\u00eda describe como os sistemas biol\u00f3xicos se mante\u00f1en diversos e produtivos co paso do tempo. Ref\u00edrese ao equilibrio<\/b> dunha especie cos recursos do seu entorno.<\/p>\n Desde a perspectiva da prosperidade humana a sustentabilidade foi definida como a satisfacci\u00f3n das necesidades da actual xeraci\u00f3n sen sacrificar a capacidade de futuras xeraci\u00f3ns para satisfacer as s\u00faas propias necesidades. Ser\u00eda preciso concretar esas necesidades, c\u00e1les \u00e9 razoable seguir pensando en satisfacer e c\u00e1les vai ser imposible. A qu\u00e9 debemos\/podemos renunciar.<\/p>\n A idea do desenvolvemento econ\u00f3mico non se ten desprendido do obxectivo do crecemento econ\u00f3mico mais crecemento e sustentable <\/b>son d\u00faas palabras que xa non deber\u00edan ir xuntas, empezan a ser o que se chama un ox\u00edmoro, xa que se contrapo\u00f1en. No crecemento non hai equilibrio, sen\u00f3n consumo crecente de recursos e de enerx\u00eda, aumentos crecentes da poboaci\u00f3n, e cantidades crecentes de residuos.<\/p>\n RESILIENCIA \u00e9 unha palabra derivada do verbo latino Resilire, saltar cara atr\u00e1s, rebotar<\/b><\/p>\n A resiliencia \u00e9 un concepto que se aplica a moitas ciencias ou disciplinas, en f\u00edsica, resistencia de materiais e en ciencias sociais.<\/p>\n En psicolox\u00eda def\u00ednese como a capacidade humana de asumir con flexibilidade situaci\u00f3ns l\u00edmite e sobrepo\u00f1erse a elas, sa\u00edndo fortalecido\/a da experiencia.<\/p>\n En ecolox\u00eda, como a capacidade das comunidades de soportar, adaptarse e recuperarse a perturbaci\u00f3ns ambientais adquirindo novas ferramentas.<\/p>\n En sociolox\u00eda a resiliencia \u00e9 a capacidade que te\u00f1en os grupos sociais para sobrepo\u00f1erse aos resultados adversos, reconstru\u00edndo os seus v\u00ednculos internos, a fin de facer prevalecer o sentido do colectivo.<\/p>\n Podemos visualizar a resiliencia nunha \u00e1rbore azoutada polo vento, que se inclina, e cando o vento para, recobra a sua li\u00f1a vertical, quizais non de todo, pode que quede un pouco ladeada, pero resistiu o temporal, mesmo queda en mellores condici\u00f3ns de soportar o seguinte vendaval, pois seguir\u00e1 medrando e arraigando algo deitada.<\/p>\n A resiliencia manif\u00e9stase nunha actitude de loita, que neste caso ten m\u00e1is que ver coa loita por buscar alternativas, por xerar autosuficiencia, por resolver os nosos problemas, por buscar ferramentas novas, que coa loita no sentido de confrontaci\u00f3n. Na confrontaci\u00f3n perdemos moita enerx\u00eda que quizais xa non nos poidamos permitir estragar. Na confrontaci\u00f3n a \u00e1rbore pode quebrar.<\/p>\n Con frecuencia \u00e1s persoas que predicamos que as causas \u00faltimas desta crise son as escasezas, -a escaseza de enerx\u00eda e de materiais, os l\u00edmites f\u00edsicos do planeta aos que estamos chegando, como algo inexorable, e que ademais parece fat\u00eddico-, inevitablemente preg\u00fantasenos polas soluci\u00f3ns, como \u00e9 l\u00f3xico.<\/p>\n E todas as cousas que se poden facer para enfrontar o problema, poden resumirse en que temos que constru\u00edr esa resiliencia.<\/p>\n A nivel individual, pero sobre todo a nivel colectivo. E c\u00f3mo construirla? Pois tentando analizar o escenario ao que nos leva esta situaci\u00f3n, incluso imaxinando o peor escenario posible, sendo conscientes de toda a enorme repercusi\u00f3n que ter\u00e1 este feito e a partir de a\u00ed, construiremos primeiro a nosa resiliencia individual, asumindo e sobrepo\u00f1\u00e9ndonos \u00e1s circunstancias (perder o medo, “asumir o risco de fracaso total”), e nun segundo paso, contribu\u00edndo a crear comunidades, colectividades resilientes no noso entorno. Unha vez que aceptemos a realidade e desbotemos a fantas\u00eda de voltar ao crecemento econ\u00f3mico sentir\u00e9monos libres para afrontar o futuro con outras perspectivas novas, baixo outras premisas.<\/p>\n Neste sentido, ao tempo que o sistema vixente se vai deteriorando, -cuesti\u00f3n necesaria por outra parte para propiciar o cambio de paradigma-, faise necesario ir creando alternativas, exemplos de v\u00edas posibles, e neste contexto \u00e9 que estamos reconvertendo alg\u00fans o noso traballo. A idea dun Centro para a Resiliencia<\/b> en Pousadoira (Mi\u00f1o), xurdiu desa necesidade e agardamos que sexa un punto de informaci\u00f3n, formaci\u00f3n e divulgaci\u00f3n, por unha parte do problema que nos ocupa e preocupa, e por outra das cousas que podemos ir facendo para enfrontalo. \u00c9 un proxecto ambicioso que agardamos ir desenvolvendo pouco a pouco e con moita axuda, e cuxa actividade se vai centrar principalmente nos puntos seguintes:<\/p>\n En definitiva, fomentar a cultura do bon vivir, simple mais valioso, intenso, m\u00e1is al\u00f3 do sobrevivir, do malvivir nos \u00faltimos estertores deste sistema.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dennis Meadows, un dos autores principais de “Limits to Growth”, dirix\u00edase en Bucarest aos membros do Clube de Roma en 2012 coas seguintes palabras: “Estamos xa m\u00e1is al\u00f3 dos l\u00edmites (en situaci\u00f3n de overshoot ou extralimitaci\u00f3n). O tipo de transici\u00f3ns graduais e ordenadas que se poder\u00edan ter feito nos anos 70 do s\u00e9culo XX non … Seguir lendo Resiliencia vs. Sustentabilidad<\/span> Piares b\u00e1sicos da Resiliencia<\/h3>\n
\n
\n
\n<\/p>\nPiares b\u00e1sicos da Resiliencia<\/h3>\n
\n
\n